แสดงความคิดเห็น เทคโนโลยีการศึกษากับครูไทยในศตวรรษที่ 21

แสดงความคิดเห็น

เทคโนโลยีการศึกษากับครูไทยในศตวรรษที่ 21

        ปัจจุบันเทคโนโลยีได้เข้ามามีบทบาทอย่างมากในสังคมไทย เด็กสมัยนี้สามารถใช้โทรศัพท์ได้ตั้งแต่เล็กๆ เพราะพ่อแม่จะทิ้งให้ลูกอยู่กับเทคโนโลยี ทั้งโทรศัพท์ โทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ ซึ่งเทคโนโลยีนี้มีผลกระทบในด้านดีและด้านไม่ดี ผู้ที่จะมาขัดเกลาหรือช่วยเหลือก็คงมิพ้นครูผู้สอน ทั้งนี้ตัวผู้สอนเองก็ต้องเป็นผู้ที่เรียนรู้พัฒนาตนเองอยู่ตลอดเวลาเพื่อที่จะเป็นผู้สอนที่มีประสิทธิภาพที่สุดและสามารถเป็นผู้พัฒนาให้เด็กเป็นคนที่มีการเรียนรู้ด้วยตัวเองอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

         ครูในศตวรรษที่ 21 ในความคิดของฉันต้องเป็นผู้ที่เรียนรู้และพัฒนาอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเพื่อที่จะใช้ความรู้พัฒนาศิษย์ของตัวเองต่อไป แต่ความรู้ในศาสตร์ที่ตัวเองเรียนคงไม่พอที่จะใช้สอนนักเรียน ครูจึงต้องเรียนรู้เทคโนโลยีรอบด้าน จากการอ่านบทความนี้ดิฉันชื่นชอบ ข้อความที่บอกว่าในวงการศึกษาไทยมองว่า ครู คือ กุญแจสำคัญในการแก้ไขปัญหาด้านคุณภาพการศึกษา ซึ่งดิฉันคิดว่าเป็นจริง เพราะหากไม่มีครูเป็นผู้สอนมีแค่ พ่อแม่ คนในครอบครัว เด็กก็ไม่สามารถที่จะพัฒนาไปถึงจุดที่สูงสุดได้ เมื่อก่อนที่บ้านของดิฉันเป็นหมู่บ้านเล็กๆ เด็กในหมู่บ้านไม่ค่อยมีใครออกไปเรียนมีเพียงพี่สาวฉันที่ได้เบิกทางแห่งการศึกษาออกจากบ้านไปเรียนจนถึงปริญญาและได้จบเป็นครู ดิฉันซึ่งยังเป็นเด็กไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมาก ก็ฟังเรื่องเล่าจากพี่สาวต่างๆนานา ซึ่งเรื่องที่ฉันประทับใจมากๆก็คือ ฉันได้รู้ว่าพี่ฉันได้เป็นครูก็เพราะครูคนหนึ่งในโรงเรียนเล็กๆ ฉันจึงตระหนักได้ว่าครูคือคนสร้างคนที่แท้จริง ประเทศไทยของเราจึงควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาตัวของครูให้เก่ง แต่ดิฉันโต้แย้งไม่ได้เลยว่าในความคิดดิฉันครูยุคเก่าที่ไม่รู้เรื่องเทคโนโลยีสอนดีกว่าครูยุคใหม่ในระดับหนึ่ง ในจุดนี้ดิฉันคิดว่าควรจะพัฒนาทั้งครูรุ่นเก่าและครูรุ่นใหม่ แต่พัฒนากันคนละด้าน หากเป็นครูรุ่นเก่าก็พัฒนาในเรื่องของเทคโนโลยีให้มาก แต่หากเป็นครูรุ่นใหม่ก็ต้องเคี่ยวเข็ญพัฒนาในเรื่องของทักษะต่างๆ เพราะตอนนี้ดิฉันคิดว่าผลเสียของเทคโนโลยีก็มีมากเช่นกัน หากเราหลงกับมันมากเกินไป ยกตัวอย่างการลอกข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตมาทำรายงาน  หรือการใช้แอพพลิเคชั่นเพื่อความสะดวกสบาย บางครั้งอาจมีความจำเป็นแต่บางครั้งก็ส่งผลเสียเกินไป ต่อมาดิฉันค่อนข้างสนใจในเรื่องทักษะ 8 ประการที่จำเป็นสำหรับครู ได้แก่ content การมีความรู้และทักษะที่จะสอนเป็นอย่างดี , computer integration  ครูต้องมีทักษะทาด้านคอมพิวเตอร์เพื่อเป็นอุปกรณ์ช่วยสอน  , Constructionist การที่ผู้สอนต้องเข้าใจเรื่องการสร้างองค์ความรู้ได้ด้วยตนเอง , Connectivity  ครูผู้สอนต้องจัดกิจกรรมให้เชื่อมโยงกัน , Collaboration ครูมีบทบาทในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ในลักษณะการเรียนรู้แบบร่วมมือกัน , Communication ครูต้องมีทักษะการบรรยาย การยกตัวอย่าง , Creativity ครูต้องสร้างสรรค์กิจกรรมการเรียนรู้  , Caring ครูต้องมีความห่วงใยจริงใจต่อเด็ก  จากข้อข้างต้นดิฉันมีความเห็นด้วยเป็นอย่างมากที่บอกว่า ครูเป็นเพียงโค๊ดคอยแนะนำเด็กอยู่ข้างๆเด็กจะต้องเรียนรู้ด้วยตัวของเขาเอง ยังมีเรื่องของปัจจัยปัญญา ข้อนี้ดิฉันก็ยังคงเห็นด้วยเช่นกันแต่สิ่งสำคัญคือแค่รู้ปัญหาที่เกิดขึ้นไม่เพียงพอ ต้องหาวิธีแก้ไขที่ถูกต้องและดีที่สุด

         

       จากการอ่านบทความเรื่องนี้ดิฉันได้รับความรู้มากมายไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยีกับครู ปัญหา ปัจจัย ต่างๆนานาๆ สิ่งสำคัญที่ดิฉันคิดเมื่ออ่านบทความนี้ก็คือ การนำเอาไปคิด นำเอาไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในอนาคตต่อไป

      

มาดูตัวอย่างครูยุคใหม่กันเถอะ

https://youtu.be/kARe40dsi40

        

แสดงความคิด “เทคโนโลยีกับการเรียนรู้ตลอดชีวิต"

  

แสดงความคิดเห็น

“เทคโนโลยีกับการเรียนรู้ตลอดชีวิต”

Technology and Teachers' Lifelong Learning

         เทคโนโลยีในปัจจุบันมีผลกระทบต่อวิถีชีวิตของมนุษย์เป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง การท่องเที่ยว การศึกษา ในเรื่องของการศึกษานับว่าเทคโนโลยีมีผลกระทบมากที่สุดเพราะเด็กที่เกิดมาในยุคนี้ถือได้ว่าเกิดมาพร้อมเทคโนโลยีเลยก็ว่าได้ ดังนั้นเราทุกคนจึงต้องทำความรู้จักกับเทคโนโลยีให้เป็นอย่างดี ตัวของอาจารย์ซึ่งเป็นผู้ถ่ายทอดความรู้ให้กับนักเรียนก็ควรเป็นผู้ที่รู้ชัดเจนในเรื่องของเทคโนโลยีในปัจจุบัน ตอนนี้ดิฉันเป็นเพียงผู้รับความรู้ที่อาจารย์ส่งต่อมาให้ แต่ในอนาคตดิฉันอาจจะเป็นผู้ที่ต้องให้ความรู้กับนักเรียนก็เป็นได้  ตัวของดิฉันเองก็ควรที่จะเรียนรู้เรื่องของเทคโนโลยีให้มากขึ้น

         ในปัจจุบันได้มีการเติบโตของเทคโนโลยีมากมายโดยที่ดิฉันคาดไม่ถึง เมื่อนึกย้อนไปในอดีตตอนที่เรายังเป็นเด็กนั้น ภาพของเทคโนโลยีไม่ได้เข้ามาในความคิดของดิฉันเลยแค่ โทรทัศน์ 1 เครื่อง โทรศัพท์ 1 เครื่อง ก็ตื่นเต้นแล้ว ดิฉันนึกภาพตอนนี้กับตอนนั้นช่างแตกต่างราวฟ้ากับเหว นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นจริง แต่เมื่อปัจจุบันเป็นเช่นนี้ ตัวเราก็มิมีทางเลือกทำได้เพียงปรับตัวให้ทันเทคโนโลยี เทคโนโลยีในตอนนี้นับว่ามีประโยชน์กับการศึกษาเป็นอย่างมาก จากการอ่านบทความเรื่องเทคโนโลยีกับการเรียนรู้ตลอดชีวิตแล้วนั้น ดิฉันเริ่มอ่านตั้งแต่ต้น ก็รู้สึกชอบขึ้นมากับคำพูดที่ว่า การจะพัฒนาบุคคลให้สามารถพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่องได้นั้นต้องเริ่มตั้งแต่เด็ก  โดยผู้ฝึกฝนนั้นคือครูนั่นเอง  โดยต้องพัฒนาตัวครูให้มีทักษะเสียก่อน ดิฉันรู้สึกว่าเป็นความจริง เพราะตัวเด็กเมื่อเกิดมา นอกจากเหนือจากการอยู่กับครอบครัวแล้ว ส่วนใหญ่ก็จะใช้ชีวิตอยู่ที่โรงเรียนนั่นเอง ซึ่งครูเป็นคนที่สอนทุกอย่างทั้งการเรียน การใช้ชีวิต จากการอ่านบทความครูสมัยก่อนจะศึกษาค้นคว้าภายใน หนังสือ ตำรา แต่ในปัจจุบันไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ เพราะงานภาระที่มีมากขึ้น ปัจจุบันจึงมีการจัดอบรมการใช้เทคโนโลยีเกิดขึ้นซึ่งเป็นผลดีมาก แต่ครูในประเทศก็มีมากเช่นกันทำให้เสียงบประมาณเป็นอย่างมาก ต่อมาก็จะเป็นคำว่า การเรียนรู้ตลอดชีวิต  หากดิฉันไม่อ่านบทความนี้ก็ไม่สามารถรู้ได้เลยว่าคำว่า การเรียนรู้ตลอดชีวิต หมายถึงอะไร ดิฉันอ่านหัวข้อแล้วก็นึกสงสัย คนเราจะเรียนรู้ตลอดชีวิตเลยหรือ แค่เรียนจบปริญญาเอกก็ถือว่าดีแล้ว แต่เมื่ออ่านบทความถึงรู้ว่า คำว่า การเรียนรู้ตลอดชีวิต คือการที่เรารู้จักใช้เทคโนโลยีมาปรับใช้กับการเรียน เราอยู่ที่ไหนก็สามารถเรียนรู้ได้ทั้งนั้น หากเราใช้เทคโนโลยีเป็น ยกตัวอย่าง ดิฉันเคยมีข้อสงสัยในเรื่องของการเรียนต่อในระดับอุดมศึกษา หากเป็นสมัยก่อนเราทำได้แค่ถามจากผู้อื่น หรือเสี่ยงดู เพราะจะหาข้อมูลได้จากที่ไหน แค่ในหนังสือไม่เพียงพอแน่นอน จึงถือได้ว่าเทคโนโลยีมีผลกับคนยุคปัจจุบันเป็นอย่างมาก  จึงเป็นการดีที่ครูจะเป็นผู้สอนให้เด็กรู้จักใช้เทคโนโลยีในทางที่ถูกและมีประโยชน์ โต้แย้งไม่ได้เลยว่าเด็กในปัจจุบันมีความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีเป็นอย่างมาก แต่จะมีเด็กสักกี่คนที่รู้ว่าจะใช้เทคโนโลยีให้เกิดประโยชน์ได้อย่างไรในเรื่องต่อไปที่ดิฉันสนใจก็คงจะเป็นเรื่องของ ความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจากบทความบอกว่าสิ่งที่ครูสอนเด็กไม่สามารถใช้ในโลกอนาคตได้  เนื่องจากจะมีอาชีพใหม่ๆเกิดขึ้น ในข้อนี้ดิฉันก็คิดว่าใช่ แต่ไม่สามารถเดาได้เหมือนกันว่าจะเป็นอาชีพใด อาจเป็นอาชีพใดอาชีพหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีแน่นอน หากอนาคตเราจะสร้างบ้านหลังหนึ่ง ที่ไม่ได้มีแค่ประตูแสกนลายนิ้วมือ แต่จะมีหน้าต่างที่เปิดอัตโนมัติเมื่อถึงเวลาเช้า ปิดเมื่อถึงเวลาค่ำ หากเราจะเป็นช่างซ่อมเราก็ต้องเป็นช่างซ่อมที่เก่งเรื่องเทคโนโลยีด้วย ไม่งั้นก็คงทำอะไรไม่ได้เช่นกัน

         จากการอ่านบทความเรื่องนี้ดิฉันคิดว่าจุดประสงค์ก็เพื่อให้คนที่จะเป็นครูในอนาคตหรือครูในปัจจุบันได้ตระหนักถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปเพื่อให้ปรับตัวเข้าใจและแก้ไขได้ ยังมีเรื่องของการเรียนรู้ตลอดชีวิต ดิฉันคิดว่าจุดประสงค์หลักๆของบทความนี้ก็คือเรื่องนี้นั่นเองค่ะ จากการอ่านทำให้ฉันตระหนักและเข้าใจคำว่าการเรียนรู้ตลอดชีวิตอย่างลึกซึ้งค่ะ

        

                                               การเรียนรู้ตลอดชีวิต ในความคิดของคุณคืออะไร 

บทความนี้ ↠↠↠ มาแสดงความคิดเห็นกันนะคะ

🏫🏫🚍🚍🚌

การเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่

       การเปลี่ยนแปลงครั้งใหม่ 自己改变

     ดิฉันชื่อ อุษณีย์ คงเสือ ชื่อเล่น แนน ตอนนี้เป็นนักศึกษาคณะครุศาสตร์ สาขาภาษาจีน ปี 1 ค่ะ 

ดิฉันพื้นเพเป็นเด็กต่างจังหวัดที่อยู่ในภาคใต้ค่ะ  ตอนมัธยมปลายเรียน ศิลป์อังกฤษ-จีน เนื่องจากเป็นคนที่สนใจในภาษาต่างๆ ตอนมัธยมต้นก็สนใจในภาษาอังกฤษ พอมัธยมปลายก็ได้เข้ามาเรียน โรงเรียนแห่งหนึ่ง ในด้านภาษาจีนก็เริ่มชอบภาษาจีนมากขึ้นเรื่อยๆ  โดยส่วนตัวเป็นคนที่ชอบดูซีรี่ย์จีนอยู่แล้ว ก่อนขึ้นมหาลัยก็คิดไว้เลยว่า ตัวดิฉันต้องเรียนจีนสิ มันตอบโจทย์ในชีวิตที่สุดแล้ว ตัวดิฉันต้องเรียนอักษรจีน มนุษย์จีนบลาๆ  แต่!! ตอนที่ดิฉันอยู่มัธยมปลายชั้นปีที่ 5 พ่อแม่บอกกับฉันว่า ตอนจบไปเรียนให้เรียน ครูอังกฤษน่ะ ฉันค้านมาตลอดๆ เพราะความฝันของตัวเราคือ ต้องเที่ยวรอบโลก ต้องได้ใช้ชีวิตให้คุ้ม ไม่ได้อยากเป็นครู ครูอังกฤษด้วย ภาษาอังกฤษก็ไม่ได้ ดิฉันค้านมา2 ปี พ่อแม่ก็ไม่ยอม สุดท้ายดิฉันตัดสินใจทำข้อตกลง ดิฉันจะยอมเรียนครู แต่ขอเป็นครูจีน สรุปสุดท้ายพ่อแม่ก็ยอมตกลง ให้ฉันได้เรียนจีนที่ฉันชอบ และครูที่พวกท่านให้เรียน  แล้วจบม. 6 ก็ตัดสินใจเลย หามนุษย์จีนไว้เลย ถ้าได้ยังไงพ่อแม่ก็ไม่บังคับเรา สุดท้ายก็ไม่ได้ ดิฉันก็เครียดพ่อแม่ก็เครียด  อยู่มาวันนึง ครูจีนที่เคยสอนเราก็ทักมา บอกว่า มหาลัยราชภักวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์สิ มีครูจีนด้วยน่ะ ลองสมัครดู ดิฉันก็คิดสักพัก โอเคร สมัครลองสักตั้งถ้าได้ฉันจะเรียน ผลประกาศออกมาคือ ดิฉันติดที่นี่ จุดเปลี่ยนเริ่มต้นขึ้น  ดิฉันเริ่มมาเรียน ปรับสภาพตัวเองใหม่ ต้องมาเจอสภาพแวดล้อม คนใหม่ๆ เราก็เริ่มเรียนไปเรื่อยๆ ทำไมเหนื่อย เหนื่อยมาก เหมือนจะไม่ไหว ต้องมาแต่งตัวเรียบร้อยมาก จากความฝันที่ขึ้นมหาลัยแล้วต้องได้แต่งหน้า ทำสีผม ปล่อยผมแต่งตัวชุดนักศึกษาตามสไตล์เรา แต่ความเป็นจริงมันไม่ใช่เลย เราก็อดทน วันแรกก็โทรหาแม่ บอกว่าเหนื่อย เหนื่อย แต่เราก็ต้องอดทน พอเรียนไปเราก็เจออะไรดีๆที่นี่น่ะ ได้เจอรุ่นพี่ ได้เจอเพื่อน ได้เจออาจารย์ ได้ทำกิจกรรมร่วมกัน ได้โชว์ความสามารถของเรา และสุดท้ายก็เข้าใจว่า ทำไมเราต้องแต่งตัวแบบนี้ ทำไมต้องเรียนหนักแบบนี้ แบบที่ไม่เหมือนสมัยเราอยู่มัธยม เพราะ เราจะไปเป็นคนที่สอนคนในอนาคตน่ะสิ เราถึงต้องพร้อมเพื่อที่จะทำหน้าที่ของเราในอนาคตให้ดีที่สุด  

                
                                มิตรภาพของเรา

➽

เรื่องจริง 20 ข้อจากปาก <Nan> 

                                                                            

นางสาว อุษณีย์ คงเสือ งานชิ้นที่ 1

วิเคราะห์เกี่ยวกับเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง

        

     ความคิดเกี่ยวกับเรื่องของเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงในความคิดของตัวดิฉันเองดิฉันคิดว่าการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศไปสู่การเปลี่ยนแปลงนั้นเราควรจะเริ่มต้นจากการเข้าใจเทคโนโลยีเสียก่อนว่า  มันคืออะไร  ถึงจะนำมาเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ได้ต่อไปในปัจจุบันยุคสมัยเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทในการใช้ชีวิตประจำวันของทุกคนตั้งแต่ตื่นนอนจนนอนหลับ ซึ่งเมื่อตัวดิฉันได้อ่านบทความนี้ก็เข้าใจความหมายของเทคโนโลยีและประโยชน์ได้ดีกว่าเดิมคำว่า เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลงจากการที่ดิฉันได้อ่านบทความนี้ ก็จะเริ่มต้นด้วยบทความที่เกี่ยวกับความสำคัญของเทคโนโลยีกับการเปลี่ยนแปลงการเรียนการสอนจากที่อ่านมา   ดิฉันคิดว่าควรเป็นไปตามบทความก็คือผู้สอนควรปรับการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับผู้เรียนเช่นโรงเรียนมัธยมของตัวดิฉันเองก็ควรปรับเปลี่ยนให้ทันสมัยมากกว่าเดิม  ให้เด็กตามทันเทคโนโลยียกตัวอย่าง  เช่น อาจารย์ส่วนน้อยมากที่จะให้เด็กฝึกทำ power point จากที่ดิฉันเรียนมาดิฉันได้ทำแค่ครั้งเดียว คือตอน มัธยมชั้นปีที่  6  ซึ่งทำให้มีปัญหาเมื่อดิฉันเรียนในระดับต่อไป บางครั้งผู้สอนเองก็ไม่เข้าใจเทคโนโลยีดีพอ  อีกเรื่องที่ดิฉันคิดตรงกันกับบทความที่ว่าเทคโนโลยีคือตัวที่จะเผยแพร่ความรู้สิ่งต่างๆได้ดีติดต่อกันได้รวดเร็วมากขึ้น  เช่นผลประโยชน์จากเทคโนโลยีจากมือถือโทรทัศน์ซึ่งที่เห็นได้ชัดมากโดยเมื่อไม่นานมานี้ ก็มีข่าวพายุที่ชื่อว่า ปาบึกจะเข้าที่ภาคใต้ซึ่งบ้านดิฉันเองอยู่ที่ภาคใต้ จังหวัดนครศรีธรรมราช อำเภอปากพนัง เทคโนโลยีช่วยอะไรล่ะครอบครัวดิฉันรู้ข่าวสารจากโทรทัศน์ โทรศัพท์มือถือซึ่งทำให้ครอบครัวของดิฉันเตรียมตัวรับมือจึงไม่ได้รับความเสียหายใดๆมากมาย

    

      
    ดิฉันจึงเห็นด้วยมากในเรื่องนี้ว่าเทคโนโลยีสำคัญมาก ในเรื่องต่อไปที่ดิฉันจะแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับทฤษฏีของเมสิโรว์เนื่องจากอ่านแล้วชอบมากซึ่งดิฉันคิดว่าสามารถนำไปช่วยในการพัฒนาไปสู่ขั้นตอนการเรียนรู้เพื่อเปลี่ยนแปลงของคนในปัจจุบันรวมถึงตัวดิฉันเองด้วย โดยว่าด้วยเรื่องที่เป็นขั้นตอนของการเรียนรู้ทำไมถึงชอบ เพราะตรงโดยข้อแรกจะเริ่มที่ปัญหาที่จะเกิดขึ้นโดยที่เราไม่ได้คาดหวังให้มันเป็นอย่างนั้นข้อต่อไปเราจึงต้องมาพิจารณาหรือตรวจสอบตัวเองต่อไปเราต้องคิดถึงสมมติฐานที่เราคิดมาตั้งแต่แรกให้รอบคอบดิฉันคิดว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในขั้นตอนการเรียนรู้เพื่อเปลี่ยนแปลงนี้คือการยอมรับการเปลี่ยนแปลงให้ได้ เพราะถ้าหากเรายึดติดกับความคิดเดิมที่ไม่ได้ดีอะไรเลยก็ไม่มีประโยชน์ ต่อไปเราก็จะต้องมองหาแนวทางใหม่ และ ทำใหม่ต่อไปโดยหาความรู้ให้พร้อมและเริ่มทดลองสิ่งสำคัญต่อมาคือเราต้องสร้างความสามารถและความมั่นใจให้กับการกระทำใหม่ของเราขั้นสุดท้ายก็จะเป็นการหลอมรวมแนวคิดของเราเข้ากับวิถีชีวิตของเราโดยสิ่งที่ได้ออกมาก็จะเป็นแนวคิดของเราที่แท้จริง ดิฉันเห็นว่าทฤษฎีนี้ของเมสิโรว์สามารถนำมาใช้ในชีวิตได้เป็นอย่างดีจึงยกขึ้นมาแสดงความคิดเห็นในส่วนของเรื่องอื่นๆดิฉันไม่ได้มีการแสดงความคิดเห็นใดๆเป็นพิเศษแต่ก็เห็นด้วยกับคำบรรยายในบทความนี้ดิฉันคิดเห็นว่าดีถ้าหากคนอื่นได้อ่านก็จะเข้าใจถึงเทคโนโลยีมากขึ้นสุดท้ายนี้ดิฉันก็คิดว่าบทความนี้เป็นบทความที่ดีมีความหมายบอกถึงประโยชน์ต่างๆของเทคโนโลยีในปัจจุบันซึ่งจากที่ดิฉันได้อ่านและทำความเข้าใจแล้วทำให้เข้าใจมากขึ้นและสามารถนำไปอ้างอิงกับการใช้ชีวิตในปัจจุบันได้อีกด้วยค่ะ